ایمانوئل کانت در کنار فلاسفه ای چون ارسطو، اکوئیناس، روسو، هگل و سارتر به عنوان فلاسفه ای که عقلانیت را به عنوان ویژگی ذاتی انسان می دانند و استدلال میکنند که ظرفیت زنان برای عقل متفاوت و نازلتر از مردان است بطور کلی به عنوان دشمن فمینیست ها شناخته میشود. اما مطالعات فمینیستی درباره این فلاسفه به هیچ عنوان محدود به بررسی آرا زن ستیزانه فلاسفه مذکور نیست. رابین می اسکات* از جمله فلاسفه فمینیستی است که درباره کانت پژوهش کرده است. او در کتاب «تفاسیر فمینیستی از کانت*» که در سال 1992 منتشر شد، مجموعه مقالاتی از صاحب نظران فلسفه فمینیستی در باب کانت را گردآوری کرده و چنانکه در مقدمه کتاب اشاره می کند در انتخاب این مقالات هم از نظریات نقادانه و هم از نظریات همدلانه با فلسفه کانت استفاده کرده است. اسکات در کتاب« شناخت و شهوت : نقد الگوی کانتی*» که در سال 1993 منتشر شد، دست به یک بررسی تاریخی می زند و در آن نشان میدهد که در تاریخ، از افلاطون تا کانت، تصور فهم و احساس با هم در تضاد هستند و زنان که با شهوت هویت می یابند، تهدیدی برای شناخت هستند. او چنین دیدگاهی را از آن جهت که نوعی از فلسفه است، محکوم میکند. این دیدگاه از نفوذ و سلطه مذکر حمایت میکند و آن را پیش می برد. ترجمه مقاله ای با عنوان کانت از همین نویسنده و از کتاب« راهنمای فلسفه فمینیستی*» را که دربردارنده خلاصه ای از مقدمه کتاب « تفاسیر فمینیستی از کانت» به همراه اشاره ای فهرست وار به آرا سایر صاحب نظران فمینیست در حوزه مطالعه کانت است را میتوانید اینجا مطالعه کنید

 

 Robin may Schott *

 Feminist Interpretation of Immanuel Kant *

 Cognition and Eros *

  A Companion to feminist philosophy,ed by Allison.M.Jaggar and Irismarion* young